قبل از اینکه بخواهید وارد ماموریت آب کردن شکم شوید، چند نکته بسیار مهم وجود دارد که باید بدانید:
آب کردن چربی شکم فقط به ظاهر کمک نمی کند!
تحقیقات دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن نشان داده افرادی که چربی شکمی زیادی دارند بیشتر در خطر بیماری های مزمن مانند ناراحتی های قلبی و دیابت نوع 2 هستند.
دلیلش این است که این چربی ها بر خلاف چربی های زیر جلدی که درست زیر پوست قرار دارند، ارگان های حیاتی شما را احاطه کرده اند. این خطر حتی برای کسانی که وزنی سالم دارند نیز وجود دارد.
بهتر است قبل از هر کاری دور شکم خود را اندازه بگیرید. برای خانم ها دور شکم 89 سانت یا بیشتر به معنای خطر بالای ابتلا به بیماری های مزمن است.
ژنتیک نیز ایفای نقش می کند
اگر این قسمت را می خوانید به این معناست که درباره ژنتیک شانس یارتان نبوده، حداقل درباره چربی شکمی اینطور نبوده است. یک تحقیق در سال 2013 نشان داد حداقل پنج ژن هستند که در ذخیره سازی چربی اطراف شکم نقش ایفا می کنند. قبل از اینکه خیلی ناامید شوید این را بدانید که ژنتیک فقط می تواند استعدادتان در بزرگی میان تنه را بالا ببرد و در نهایت، این سبک زندگی شما است که نمایش اصلی را هدایت می کند.
وقتی به سراغ آب کردن چربی میان تنه می روید همچنان مهم است که واقع بین بمانید. اگر تغذیه سالم، ورزش و کنترل استرس ( درباره هر سه در ادامه توضیح می دهیم ) نتوانستند باعث شوند عضلات شکمتان مثل عکس های فوتوشاپ شده شود اشکالی ندارد، به خودتان سخت نگیرید.
عضله سازی می تواند کمک کند
در سوزاندن چربی شکمی، عضله نیز بسیار با اهمیت است چون نرخ سوخت و سازتان را بالا نگه می دارد و حساسیت به انسولین را افزایش می دهد تا از انباشته شدن چربی در میان تنه جلوگیری کند. محققان دانشکده پزشکی هاروارد در یک تحقیق به این نتیجه رسیدند که تمرینات قدرتی بهتر از ورزش های هوازی می توانند با چربی های شکم مقابله کنند. سعی کنید هفته ای سه تا چهار مرتبه ورزش های قدرتی انجام دهید.
در حالی که بلند کردن وزنه و در کل تمرینات قدرتی برای چربی های شکم مانند بمب است. می توانید این تمرینات را با رژیمی سرشار از پروتئین ترکیب کنید تا بیشترین بهره را ببرید. در یک تحقیق که توسط دانشگاه مک مستر انجام شد، محققان دریافتند خانم هایی که 30 درصد از کالری دریافتی شان در روز را از پروتئین دریافت می کنند دو برابر زنانی که برنامه غذایی کم پروتئین دارند چربی شکمی آب می کنند. با این ذهنیت سعی کنید در روز با هر وعده حداقل 25 تا 30 گرم پروتئین استفاده کنید.
کیفیت کالری دریافتی اهمیت دارد
حتی اگر مقدار درستی از درشت مغذی ها را دریافت کنید ( مانند پروتئین و کربوهیدرات ) ممکن است این که کالری ها را باید از منبعی با کیفیت دریافت کنید فراموش کرده باشید، منظور غذاهای کامل است. بسیاری از غذاهای فرآوری شده فیبر بسیار کمی دارند و سرشار هستند از مواد شیمیایی که می توانند تعادل هورمون ها را بهم بریزند و روی چگونگی ذخیره چربی توسط بدن تاثیر بگذارند. غذاهای با کیفیت مانند میوه، سبزیجات، غلات کامل و گوشت دام های تغذیه شده با علف به بدن ویتامین، مواد معدنی و آنتی اکسیدان می رساند که اینها می توانند در مقابله با چربی شکمی کمک کنند.
باید سطح استرس خود را کنترل کنید
بالا بودن پیوسته سطح هورمون استرس کورتیزول نه تنها احتباس چربی را تشدید می کند بلکه آنها را مستقیم به شکمتان می فرستد. استرس زاهای شایعی که میان شما و هدفتان برای سوزاندن چربی شکمی ایستاده اند عبارتند از ورزش بیش از حد ( اگر پیشرفتتان در ورزش متوقف شده شاید بهتر باشد چند روزی استراحت کنید )، حجم کار بسیار بالا و کمبود خواب. در واقع تحقیقات دانشگاه ویک فورست نشان داده 5 ساعت یا کمتر خوابیدن هنگام شب ارتباط تنگاتنگی با چربی شکمی دارد. سعی کنید در طول شب 8 تا 9 ساعت بخوابید و همچنین در بین کارهای روزانه نفس عمیق بکشید و از تکنیک های کاهش دهنده استرس استفاده کنید.